همونطور که در جلسه ی افتتاحیه هم اعلام شد کانون، یک نشریه ی ادبی با نام پرنیان در دست تهیه داره که به خواست خداوند تا زمستان امسال اولین شماره ی این نشریه منتشر خواهد شد.
اما از همه ی دوستانی که مطلبی دارن که فکر میکنن قابل استفاده در نشریه هست(در زمینه های ادبیات ایران،ادبیات جهان،داستان، شعر، فلسفه، هنر و...) تقاضا میکنیم که مطالبشون رو به آدرس پست الکترونیکی زیر برای ما بفرستن تا در صورت تایید شورای سردبیری از اون در نشریه استفاده بشه:

parnian_adabi_magazine@yahoo.com

با تشکر.

سخنگوی کانون.

سلام به همه ی دوستان ادب دوست!

زین پس تمام اتفاقاتی که در کانون رخ می دهد و تصمیمات مهمی که به تصویب اعضای شورای مرکزی می رسد ( در صورت نیاز به اعلام عمومی) در وبلاگ قرار داده می شود.

بنابر این از همین حالا می توانید تازه ترین اخبار کانون را در وبلاگ مشاهده کنید

جلسات هفتگی شعر خوانی و نقد شعر

جلسات شعر خوانی و نقد شعر، روزهای سه شنبه در کانکس ۴ امور فرهنگی از ساعت ۱۲ الی ۱۴ بر پا خواهد بود. 

اولین جلسه، روز سه شنبه ۲۳ / ۸ / ۸۵ تشکیل خواهد شد.

کارگاه آموزشی

کانون آلاچیق در نظر دارد کارگاهی آموزشی با محوریت موضوع " ادبیات کلاسیک " برگزار کند.

جلسات از روز شنبه ۴ / ۹ / ۸۵ به مدت ۴ هفته ( روزهای شنبه ) از ساعت ۱۳ الی ۱۵ تشکیل میشوند. مدرس محترم این کارگاه جناب آقای دکتر "خان محمدی " می باشند.

* هزینه ی ثبت نام کلاس ها پس از تصویب نهایی به اطلاعتان خواهد رسید.

جلسه ی افتتاحیه کانون ادبی ، روز سه شنبه ۱۶ آبان ماه از ساعت ۱۵ تا ۱۸ در محل تالار مولوی(دانشکده ادبیات) با حضور چند تن از اساتید برجسته ی ادبیات کشور برگزار میشه.
از همه ی دوستان علاقه مند دعوت میکنیم در این جلسه شرکت کنن و ما رو خوشحال کنن.

امیدوارم همیشه موفق و سلامت باشید.

این پست شاید کمی بی ربط باشه اما شعرش به دل نشستنیه. شاید شما هم بعد از خوندنش          

" از هیچ به آرامش دریا برسید... "

می نویسم از تو . . .

می نویسم، می نویسم از تو

تا تن کاغذ من جا دارد

با تو از حادثه ها خواهم گفت

گریه این گریه اگر بگذارد

گریه این گریه اگر بگذارد

با تو از روز ازل خواهم گفت

فتح معراج ازل کافی نیست

با تو از اوج ِ غزل خواهم گفت

می نویسم همه ی هق هق تنهایی را

تا تو از هیچ به آرامش دریا برسی

تا تو در همهمه همراه سکوتم باشی

به حریم خلوت عشق، تو تنها برسی

می نویسم، می نویسم از تو

تا تن کاغذ من جا دارد

می نویسم همه ی با تو نبودن ها را

تا تو از خواب مرا به با تو بودن ببری

تا تو تکیه گاه امن خستگی ها باشی

تا مرا باز به دیدار خود من ببری

می نویسم، می نویسم از تو . . .

تا تن کاغذ من جا دارد

                                                                    شهیار قنبری ـــ لندن، ۱۹۷۶ (۱۳۵۵)

 زهرا آزادی نیا